bo rozmarzło i coś się w miarę dało zrobić. NAwet na Liberię wsiadłam, żeby zobaczyć co tam się napsuło. Kałuże omija! Ale ogólnie dość dobrze chodziła, nie robiłam zmian (aż takie dobre to podłoże nie jest) głównie chody boczne. Musiałam poprawić zgięcie, zwłaszcza w lewo była sztywna ale to u niej normalne po przerwie. Lutka bardzo dobrze, dziś już od początku poszła sama tam gdzie wczoraj nie chciała. Tylko wielkie zdziwienie koń przeżył, bo powiozła mnie na zewnątrz (oczywiście za kałużą) w efekcie moja noga spotkała się z płotem. I koń nie mógł pojąć: no jak to przecież powinnam się zmieścić! Po wnikliwym zbadaniu relacji między moją nogą a płotem bezstresowo pojechałyśmy dalej:-) I więcej już się na płot nie pchała:-) Funny też już wzięłam, w zasadzie już się dobrze rusza, tyle że w lewo mniej chętnie idzie do przodu. Dość posłuszna była na lonży i spokojna. JAk się nie zrobi jakoś bardzo twardo to może iść do normalnej roboty. Za to konik zrobił kolejną odsłonę przedstawienia: uciekł Tomkowi w trakcie wyprowadzania na kółko, najpierw nie dał się złapać, potem nas targał za sobą (pojeździłam sobie na tyłku po śniegu!), w końcu Tomek się znudził i założył mu kolec na górną szczękę. Na kolcu już się nie udało wyrwać! Doszliśmy do wniosku że kolec został wyciągnięty pierwszy raz od kilkunastu lat. A używaliśmy go do krycia ogierem SP o wyjątkowo wybujałym temperamencie! Od tamtej pory zalegał i rdzewiał! Przy czym JAspis nie pokazuje w żaden sposób ani obawy przed człowiekiem, ani trudności fizycznej, nic! Już podejrzewaliśmy że on np może nie widzieć na prawe oko, ale nie! Albo wyjątkowo uparty koń (a nie jest to przeciez pierwszy konik u nas) albo ktoś mu solidnie wpoił przekonanie, że jak koń się wystarczająco mocno uprze to się wyrwie! Dziś pod koniec sesji na tym kolcu ustąpił, ale sądzę że jutro sprawdzi... Swoją drogą gdyby człowiek nie znający tej rasy trafił na takiego konia to faktycznie mógłby się zrazić. Zaczynam rozumieć negatywne opinie o konikach...