Zaraz następnego dnia po tym dobrym treningu-na którym pojechałam 2 kroki zdażyła nam się niespodzianka! wsiadłam-ok luzik. Próbowałam ruszyć-nie jade, tylko się kręce w kółko(predyspozycje do spinu jak nic!). No to poprosiłam Tomka zeby mi go ruszył do przodu-poszedł 2 kroki stępem a potem wystartował galopem! Powiem szczerze że zaskoczona byłam całkowicie-od ładnych paru lat żaden koń nie zrobił nam czegoś takiego....Co prawda nic się nie stało koń pogalopował pół kółka, pozwolił mi się zatrzymać i zsiąść-po uspokojeniu. Ale byłam niezmiernie zdziwiona jego reakcją bo były wszelkie oznaki że jest gotów do tego by na nim jechać. Żeby dać mu jeszcze trochę czasu na oswojenie się z widokiem człowieka poruszającego się w górze-bo wydaje mi się że musiał się wystraszyć jakiegoś mojego ruchu-zrobiliśmy z nim 2 treningi prowadzania z konia. Najpierw robiłam to z Golasa-było dość rozrywkowo-najpierw przyglądał mi się wielkimi oczami(jednak siedząc na koniu zrobiłam się nagle bardzo dziwna a jeszcze Golas jest większy więc byłam wyraźnie nad nim), potem nie chciał iść, potem spróbował wyrywać się do przodu i na boki, potem wpadł na pomysł gryzienia Golasa. Jak to wszystko nic nie dało to zaczął udawać muła-hamlcowy się zrobił...W efekcie jeszcze Tomek biegał za mną i go poganiał-długi tramwaj -:) Ale na koniec się udało, ustąpił zaczął chodzić wyraźnie pokazując uległość. Wczoraj powtarzał to z nim Tomek na Nutelce(bo tak wyszło) już było łatwiej i nie dziwił się już tak na początku, ale też jeszcze trochę trzeba go było poganiać tylko tym razem ja buegałam z batem za Tomkiem-tyle że dużo krócej! Dzisiaj chyba spróbuję wsiąść i pojechać-zobaczymy co z tego tym razem wyniknie!